Zdecydowana większość respondentów wykazała wewnętrzną motywację do angażowania się w praktyki związane z dziedzictwem kulturowym (ponad 88%, Tabela). Co ciekawe, osoby, które zadeklarowały motywację zewnętrzną, to wyłącznie Polacy w Norwegii (Tabela). W Norwegii nacisk na osoby o pochodzeniu migracyjnym, by angażować się w dziedzictwo w nowym kraju jest dość wysoki, zwłaszcza jeżeli osoby te posiadają dzieci. Oczekuje się na przykład udziału w organizowanych przez szkoły aktywnościach związanych z dziedzictwem narodowym, takich jak obchody Dnia Konstytucji Norweskiej i Świąt Bożego Narodzenia. Polacy w Norwegii mieli średnio więcej dzieci niż Ukraińcy w Polsce i w wywiadach jakościowych przyznawali, że praktyki dziedzictwa, w które się angażują, są często motywowane właśnie posiadaniem dzieci. W szczególności wymieniali tu udział w aktywnościach związanych z dziedzictwem poprzez szkołę, ale także chęć przekazania tradycji z Polski poprzez pielęgnowanie polskich zwyczajów w domu. Niektóre z tych działań były czasami motywowane zewnętrznie.
